Giorgo kijkt in het rond. Hij ziet een schijnende, felle zon, een mooi strand, en een helderblauwe zee. Plotseling schrikt hij op. Hoe kom ik hier? Zijn we tegen het eiland aangevaren? Waar is de rest van de bemanning eigenlijk? Hij staat op. Hij loopt rond het strand. Misschien kan hij, door het strand, een rondje om het eiland lopen. Dan vindt hij zijn makkers vast. Maar welke kant zal hij opgaan; links of rechts? Hoe groot is het eiland eigenlijk? Hij kijkt naar links, en naar rechts. ''Laat ik eerst maar even een kort stukje naar links lopen, en dan een kort stuk naar rechts'', besluit hij. Terwijl Giorgo loopt, dringt het tot hem door hoe mooi het eiland eigenlijk is. Hier en daar ziet hij mooie uitzichten, zoals helderblauwe zeeen, kale rotsen, of mooie palmbomen. ''Het is hier echt een paradijs'', denkt hij. Hij kijkt voor zich uit, en ziet daar een schip, dat geheel omgekieperd is. Ook ziet hij in de verte mensen die een kamp opzetten. Zouden dat zijn makkers zijn? Opeens gaat Giorgo rennen. Hoe dichterbij hij komt, hoe duidelijker alle mannen zichtbaar worden. Als hij dichtbij genoeg is, herkent hij kapitein Witsnor. Kapitein Witsnor kijkt meteen op. ''Kijk eens aan, mannen! Giorgo is terug!'' De bemanning die een kamp opzet, kijkt op. Giorgo ziet dat zijn vrienden, met wie hij op zeereis was, er stuk voor stuk gehavend uitzien; de één zit onder de littekens, de ander heeft weer een flinke brandwond. Kapitein Witsnor wendt zich tot Giorgo. ''We zijn een kamp aan het opzetten, help even mee.'' Giorgo loopt naar de bemanning toe. Als ze na een lange tijd klaar zijn met het opzetten van het kamp, merkt Giorgo dat hij eigenlijk nog niet eens ontbeten heeft. Maar als Giorgo aan Kapitein Witsnor vraagt of hij een ontbijt mag, vertelt Kapitein Witsnor dat nog niemand een ontbijt heeft gehad. Vervolgens roept Kapitein Witsnor de hele bemanning bij elkaar. Giorgo ziet maar de hleft van de bemanning. Misschien is de andere helft omgekomen... ''Luister, allemaal! Jullie hebben, net zoals ik allemaal honger.'' Hij wijst naar een viertal mensen. ''Jullie gaan eten en drinken zoeken. Breng dat dan zo snel mogelijk hier, en bereid het eten in het kamp.'' Vervolgens wijst hij naar drie anderen, waaronder Giorgo. ''Jullie zoeken hout om hutten te maken. Als jullie voldoende hout hebben, bouwen jullie in het kamp een flinke hut en een goede werkplaats van het hout dat jullie hebben.'' Daarna gaat zijn vinger naar twee anderen. ''Zoek gereedschap en spullen om mee te jagen; bijlen, speren, pijlen en bogen, hamers, zulke dingen.'' Als laatst wijst hij naar de twee overgebleven personen: ''Hou de wacht en zorg dat ook geen enkele onbekende persoon het kamp binnenkomt!'' Daarna gaat iedereen aan de slag.

''Alle hens aan dek!'', brult kapitein Witsnor. Maar het helpt niet. Het regent pijpenstelen, en de bemanning zit midden in de Golf van Nex. De immens hoge golven torenen boven het schip uit. De blauwzwarte zeegolven spatten tegen de rand van de boot uiteen. De boot schommelt op en neer. En dan... lijkt de genadeklap te komen. De boot valt bijna om. Het massieve ding kiepert naar links, maar redt het op wonderlijke wijze. De kapitein is opgelucht dat de boot nog niet omgekieperd is. Maar dan kijkt hij voor zich uit... wat ziet hij daar nou... een eiland! En de boot gaat recht op het eiland af... met enorme snelheid nadert de boot het eiland... 

Wordt vervolgd...